6 MEESTERSCHAP

MEESTERSCHAP

Definitie

In ChiRunning ben je een meester wanneer je alle samenwerkende technische aandachtspunten in de toepassing ervan beheerst; de uitvoering van elk aandachtspunt ook kunt voelen (body sensing) en het samenwerken kunt waarnemen om een gevoel van ‘in een flow komen’ te bevestigen. Dit is de opdracht waaraan je bij elke training aandacht moet geven om 'Meester' in ChiRunning te worden.

Dit is de routinematige fase, je hersenen hebben nu zoveel referentiemateriaal (bewegingsvoorstellingen) tijdens het oefenen gekregen dat je de belangrijkste aandachtspunten tijdens het lopen automatisch kunt uitvoeren. Met Y’Chi gaat het als vanzelf, alle bewegingen zijn voorwaarts gericht. Het bewegen vanuit het Sensorisch Engram maakt het mogelijk zonder focus op aandachtspunten als een Meester in ChiRunning te rennen.

Arjan Smeele, de drie leerfasen

http://arjanio.blogspot.nl/2014/08/hoe-leren-mensen-een-nieuwe-vaardigheid.html

Engram Theorie

Deze theorie zegt dat de leerling zich eerst een voorstelling maakt van hoe de ideale beweging eruit ziet en voelt. Deze bewegingsvoorstelling wordt in het geheugen opgeslagen en sensorisch engram genoemd (engram betekent "geheugenspoor"). Dat sensorische engram vormt zich door te kijken naar een demonstratie, te luisteren naar uitleg en eventueel passief door de instructeur te worden bewogen.

Dan gaat de leerling zelf oefenen en terwijl hij dat doet, vergelijken zijn hersenen de eigen bewegingspogingen voortdurend met dat sensorische engram (dit is dan dus het referentiemateriaal). Op die manier vormt zich een bewegingsprogramma, ook wel motorisch engram genoemd. Als het motorische engram helemaal klaar is, dan hoeft het niet meer met het sensorische engram vergeleken te worden, de beweging is nu helemaal ingeprogrammeerd en wordt automatisch goed uitgevoerd.

Het is belangrijk dat het sensorische engram vaak ververst wordt als men bezig is met het onder de knie krijgen van een beweging, want er sluipen anders slordigheden in (het referentiemateriaal deugt dan niet meer). Dit verklaart waarom een vaardigheid vaak plotseling beter gaat nadat men een expert in actie heeft gezien of gehoord.

Meesterschapsfase

Op dit niveau is het hele lichaam fysiek en energetisch geïntegreerd zegt Danny Dreyer in het boek ChiMarathon in hoofdstuk 9. Maar wat bedoelt hij daarmee? Kun je waarnemen wanneer je in deze fase met meesterschap loopt? Kun je meten wanneer je dit beheerst? Wie bepaalt dat je een meester in ChiRunning bent? Danny schrijft hierover in de uitleg over het element Ether: “De energie van ether is sneller dan denken; één zijn met je omgeving creëert stilte te midden van actie”. Die energie van ether is wat ‘Chi’ genoemd wordt. Als die energie je gaat ‘assisteren’, dan voel je alsof je zweeft.

In de ChiRunning boeken begrijp ik dat je in de twee voorgaande fasen, Techniek en Conditioneren, alle ChiRunning Technieken en het Conditioneren daarvan, hebt bestudeerd en geoefend hoe ze uit te voeren. In de eendaagse cursussen, door een ChiRunning Instructeur gegeven, worden verbeteringen aangebracht in wat je uit het boek hebt overgenomen in je trainingen.

Volgens Arjan Smeele heb je de bewegingsvoorstellingen van elk aandachtspunt in het geheugen opgeslagen in het sensorisch engram.

Hij schrijft: “Het sensorische engram vormt zich door te kijken naar een demonstratie, te luisteren naar uitleg en eventueel passief door de instructeur te worden bewogen”.

Je hebt nu heel veel (verdichte ) beelden in je sensorisch engram opgeslagen die in de Meesterschapsfase met elkaar gesynchroniseerd moeten worden, ze moeten allemaal samenwerken, fysiek en energetisch! Dit laatste geeft me een beetje houvast, doet me afvragen of dit te meten is, rationeel te verklaren is.

Erik Scherder, ouderen moeten hardlopen

https://www.youtube.com/watch?v=0L4Fl9AY9RU

Een andere wetenschapper, Erik Scherder, presenteert in een youtube video, hoe je frontale hersens omgaan met al die gepresenteerde beelden, verhalen en ervaringen, wat je kunt onthouden, door die andere, de overtollige beelden, te remmen, niet te onthouden. Hij spreekt van ‘remmingen’ ([1]) die je hersenen gebruiken als ‘zeef’ om alleen het belangrijkste, niet geremde, op te slaan. In de frontale lob wordt dus alle referentiemateriaal opgeslagen. Dit materiaal is belangrijk voor mijn functioneren; de frontale lob stuurt dus ons functioneren, is als het ware ons ‘operating system’. Ik weet niet of A.Smeele en E.Scherder het over hetzelfde hebben, toch geeft het me houvast in iets wat mij met het volgende helpt. 

Herinner je Kramer na de 10km race in Pyeongchang? De journalist vroeg hem waarom hij zo slecht reed. Sven Kramer antwoordde: “Ook mijn 5km race was niet goed!” (Hij won een gouden medaille.) Zijn coach Jac Orie begreep Sven niet, hij reageerde met een “Sven mankeert niets, hij was fysiek en conditioneel geheel in orde, heeft die afstanden al tientallen keren afgelegd!” Waarom begreep zijn coach hem toen niet, wat bedoelde Sven? Kon Sven niet ‘in zijn flow’ komen, kon hij zijn ‘runners high’ ([2]) niet bereiken? 

Mantra: GCT, a perfect Chi-Runficiency Indicator; Master yours!

Ik heb vanaf 1 januari 2018 een voor mij nuttige Mantra ([3]) bedacht: "Ground Contact Time is a Perfect Chi-Runficiency Indicator, hence: Master your GCT!" (verder steeds GCT genoemd; in het Engels om deze Mantra te delen met ChiRunners).

Mantra, een in mijn hoofd steeds herhaalde opdracht om alle geleerde ChiRunning Technieken zo efficiënt mogelijk synchroon uit te voeren en door de gemeten resultaten, mijn GCT zo kort mogelijk te maken.

Tijdens al mijn trainingen elke verandering in snelheid, elke verandering van bospad naar asfalt en andersom, in het hellen van de weg en in de weersomstandigheden, gecontroleerd hoe de GCT beïnvloed wordt, verkort kan worden.

In januari varieerde mijn GCT binnen een ruime (te) range van 255 tot 275ms ([4]). Nu, op 20 februari, is die range nauwelijks versmald maar wel ietsje lager geworden, 245 tot 265. Belangrijker is dat ik nu weet hoe ik, bij constant lagere snelheid, de GCT kan verlagen; dat kost me wel veel hersenwerk (in de frontale lob) om de juiste aandachtspunten aan te sturen, maar het lukt!

---

[1] Een mantra is een uitspraak met magisch effect.

[2] Vergelijk jouw GrondContactTijd alleen met tijden van jezelf, nooit met die van anderen. Geen enkele loper is hierin met een ander te vergelijken, elke loper is uniek, heeft vele onvergelijkbare eigenschappen.

[3] Inhibitie, het verhinderen of remmen van een proces.

[4] Je voelt een lichtvoetige landing, je voelt je als een sluipende kat, alsof je over de weg zweeft. Je hebt het gevoel dat je één wordt met de omgeving. Je motorisch engram stuurt die signalen die je perfect doet bewegen zoals je referenties dicteren.